Stanisław Maczek był polskim dowódcą wojskowym, uczestnikiem obu wojen światowych oraz jednym z najważniejszych twórców polskich wojsk pancernych. Zapisał się w historii jako dowódca 10. Brygady Kawalerii oraz 1. Dywizji Pancernej.
Młodość i początek służby
Urodził się 31 marca 1892 roku w Szczercu niedaleko Lwowa. Studiował filozofię i filologię polską na Uniwersytecie Lwowskim. Podczas I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości rozpoczął służbę w Wojsku Polskim.
II wojna światowa
W kampanii 1939 roku dowodził 10. Brygadą Kawalerii, pierwszą w pełni zmotoryzowaną dużą jednostką Wojska Polskiego. Po przedostaniu się na Zachód uczestniczył w kampanii francuskiej, a następnie objął dowództwo utworzonej w Wielkiej Brytanii 1. Dywizji Pancernej.
Dywizja pod jego dowództwem walczyła w Normandii, uczestniczyła w bitwie pod Falaise, wyzwalała miejscowości we Francji, Belgii i Holandii, a swój szlak bojowy zakończyła w Wilhelmshaven.
Życie powojenne
Po wojnie generał pozostał na emigracji w Szkocji. Zmarł 11 grudnia 1994 roku w Edynburgu. Zgodnie z jego wolą został pochowany wśród swoich żołnierzy na Polskim Wojskowym Cmentarzu Honorowym w Bredzie.